pranishëm

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

PRANISHËM mb.

1. Që është në një vend në një çast të caktuar, kur ndodh diçka, kur zhvillohet një ngjarje etj. Ishte i pranishëm.

2. Që gjendet diku, që është (për diçka). Emri i tij ishte i pranishëm në tri lista.

3. si em. ~ËM, ~MI (i) m. kryes. ~ËM,~MIT (të). Ata që marrin pjesë në një mbledhje, në një takim etj., pjesëmarrësit. Duartrokitjet e të pranishmëve. Përshëndeti të pranishmit. U njoh me të pranishmit.