palaço

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

PALAÇO m.

  • 1. vjet. Njeri hokatar, që e mbante mbreti ose një feudal në oborrin e vet për t'u zbavitur.
  • 2. Kloun. Palaço cirku.
  • 3. përb., shar. Njeri që bëhet qesharak në shoqëri me sjelljet e veprimet e tij; njeri pa karakter e i ulët.
  • 4. Përd. mb. sipas kuptimit 3 të emrit.
  • E bëri palaço dikë e shau rëndë, nuk i la gjë pa i thënë.