pafajësi

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

PAFAJËSI f.

  • 1. drejt. Të qenët i pafajshëm për një veprim që dënohet me ligj. Kërkoi (provoi) pafajësinë. Mori (fitoi) pafajësinë doli i pafajshëm. I dhanë pafajësinë.
  • 2. fig. Vetia e njeriut me shpirt të pastër e të çiltër si të fëmijës; padjallëzi. Pafajësia e fëmijës. Me një shprehje pafajësie.