nënshkrim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

NËNSHKRIM m.

  • 1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve NËNSHKRUAJ, NËNSHKRUHET. Nënshkrimi i një marrëveshjeje (i një traktati, i një kontrate).
  • 2. Emri e mbiemri ose shkurtimi i tyre që shënon dikush në fund të një letre, të një dëshmie, të një dokumenti etj., firmë. Nënshkrim i qartë (i palexueshëm). Vë (hedh) nënshkrimin. I mori nënshkrimin.