magnetik

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

MAGNETIK mb.

  • 1. Që lidhet me magnetin; i magnetit; që ka vetinë e magnetit; që është karakteristik për magnetin. Trup magnetik. Veti (tërheqje) magnetike. Fushë (valë) magnetike. Bosht (pol) magnetik. Gjilpërë magnetike. Forcë (energji) magnetike.
  • 2. fig. libr. Që ushtron ndikim të fshehtë e të fuqishëm, që të tërheq si një magnet. Sy magnetikë. Shikim magnetik.
  • Ekuatori magnetik fiz. shih tek EKUATOR,~I. Momenti magnetik fiz. shih te MOMENT,~I. Stuhi magnetike fiz. shih te STUHI,~A.