lundrim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

lundrim m.

  1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve LUNDROJ, LUNDROHET. Lundrimi me anije. Lundrimi nëpër det (nëpër lumë). Ishin në lundrim. Kaluan disa ditë në lundrim.
  2. Lloj i udhëtimit të njerëzve ose i mbartjes së sendeve, që bëhet me mjete lundruese; lloj i udhëtimit ose i mbartjes me mjete fluturuese, fluturim. Lundrimi detar (lumor). Lundrimi ajror.
  3. Rruga për të shkuar në një vend të largët me mjete lundruese ose fluturuese; koha sa zgjat kjo rrugë. Lundrim i këndshëm. Lundrimi i parë (i fundit). Lundrim i gjatë. Anije për lundrime të largëta. Gjatë (para, pas) lundrimit. Hartë lundrimi. Është marrë me lundrime.