llukë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

LLUKË I f.

  • 1. Vezë e prishur, e cila nuk mund të çelë zog. Llukat e pulës.
  • 2. krahin. Klloçkë, sqokë. Ka rënë të pala llukë.
  • 3. fig. Njeri i trashë nga mendja, budalla.
  • 4. Përd. mb. sipas kuptimeve 1, 3 të emrit. Vezë llukë. Ishte fare llukë.

LLUKË II f. bot. krahin.

  • Bli.