llokoçitje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

LLOKOÇITJE f.

  • 1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve LLOKOÇIT, LLOKOÇITEM.
  • 2. Zhurmë si llapashitje, që bëhet kur tundim a përziejmë ujin ose një lëng tjetër dhe kur ecim nëpër ujë a nëpër baltë. Llokoçitja e ujit. Llokoçitja e lopatave.