lloç

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

LLOÇ m.

  • 1. Baltë e qullët dhe e hollë, llucë; borë e shkelur dhe e përzier me baltë. Ra në lloç. Ecnin nëpër lloç. U bë vendi lloç.
  • 2. shih LLAÇ,~I I.
  • 3. si mb. ~, ~E. I pjekur shumë, i s'qullët; i ndulkët. Dardhë (mollë) lloçe.
  • E bëri lloç shih te BËJ.