llapaqen

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

LLAPAQEN mb. përem.

  • 1. Që s'pushon së foluri, që është fjalaman i keq; që flet mbarë e prapë.
  • 2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. Nuk e duroj dot atë llapaqen.