labeat

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

LABEAT m. kryes. hist.

  • Pjesëtar i njërit prej fiseve kryesore ilire, që banonte në trojet nga Liqeni i Shkodrës deri thellë në Malësinë e Veriut. Fisi i labeatëve.

LABEAT mb. hist.

  • Që ka të bëjë me labeatët, që u përket labeatëve, i labeatëve; që është krijuar nga labeatët. Fis labeat. Monedhë labeate. Veshje labeate.