lëkurtë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

LËKURTË mb.

  • 1. Që është bërë prej lëkure; që është veshur me lëkurë. Rrip i lëkurtë. Çantë (kuletë, qese) e lëkurtë. Këpucë (opinga) të lëkurta. Pallto e lëkurtë. Kolltuk i lëkurtë.
  • 2. bot. Lëkuror. Gjethe (fletë) të lëkurta.