krismë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KRISMË f.

  • Zhurmë e fortë dhe e thatë që bën një armë kur zbrazet, një send kur përplaset a kur thyhet etj.; trokitje e fortë; kërcitje. Krisma e pushkës (e mitralozit, e topit, e minës). Krisma e daulles. Krisma e derës. U dëgjuan ca krisma.