krahëmarrës

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KRAHËMARRËS mb. usht.

  • Që bëhet për t'i marrë krahët armikut; që përbëhet nga luftëtarë të stërvitur për t'i marrë krahët armikut. Veprime (goditje, lëvizje) krahëmarrëse. Luftim krahëmarrës. Repart krahëmarrës.