kondak

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KONDAK m.

  • 1. Qytë (pushke, automatiku etj.). Kondaku i pushkës (i çiftes, i mitralozit). E goditi (i ra) me kondak.
  • 2. kryes. vjet. Ndriza; shpërgënj. E lidhnin fëmijën me kondakë. Lanin kondakët.
  • Luajti nga kondaku luajti mendsh, u çmend.