kokël

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KOKËL f.

  • 1. Dhe a ndonjë lëndë tjetër, që është ngjeshur e është bërë si topth i fortë. Kokël dheu (brumi, sheqeri).
  • 2. Kokërr. Kokla e kandarit. Kokël qepe (hudhre).
  • 3. Nyjë, komb. Fill gjithë kokla. Lidh kokël. Zgjidh koklën.
  • 4. Bërthama e rrumbullakët e disa pemëve. Kokla e zerdelisë.
  • 5. krahin. Veshkë. I dhembin koklat.
  • 6. fig. Ngatërresë, yçkël. Na nxori kokla.