keqdashje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KEQDASHJE f.

  • Dëshirë e prirje për t'i bërë keq dikujt; qëllim i keq ndaj dikujt, dashakeqësi; kund. mirëdashje, dashamirësi. Me (pa) keqdashje. E shihte me keqdashje. Foli me keqdashje.