katua

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KATUA m.

  • 1. Ahur, në katin përdhes të një shtëpie, ku mbahen kafshët shtëpiake dhe almiset bujqësore; bodrum, qilar. Mbylli bagëtinë në katua. Zbriti në katua.
  • 2. Kotec shpendësh.
  • E bëri barkun katua
  • a) hëngri shumë sa u fry;
  • b) duroi shumë, u tregua zemërgjerë, u bë barkgjerë.