intrigant

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

INTRIGANT m.

  • 1. Ai që vepron fshehurazi e prapa krahëve të dikujt për t'i bërë keq atij, për ta ngatërruar me të tjerët ose për ta futur në kurth; ai që thur intriga; ngatërrestar. Intrigant i poshtër. U zbuluan (u dënuan) intrigantët.
  • 2. përd. mb. sipas kuptimit të emrit.