hut

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

HUT m.

  • 1. zool. Një lloj bufi, me kokë të madhe e të rrumbullakët, me sqep të shkurtër e të kthyer, që rron nëpër pyje dhe këndon natën sikur vajton. Huti me veshë buf me veshë. Zog huti. Kënga e hutit.
  • 2. fig. shar. Njeri i trashë nga mendja; njeri i shushatur, matuf.
  • U bë hut iku me vrap, iku me të katra (për meshkujt). I ka kënduar huti dikujt i shkojnë punët mirë, i ecën fati.

HUT ndajf. krahin.

  • Shumë mirë, si s'ka më mirë. E kanë kaluar hut.