hollues

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

HOLLUES m.

  • 1. Tëhollës, petës. Tëholl me hollues.
  • 2. tek. Pajisje e posaçme që përdoret për të holluar një lëndë. Holluesi i melasës.
  • 3. tek. Lëndë që përdoret për të holluar shtresat e brendshme gjatë shpimit të puseve të naftës; lëndë që i shtohet një përzierjeje për ta holluar. Holluesi i puseve. Holluesi i bitumit. Përdor holluesit.

HOLLUES mb.

  • Që shërben për të holluar diçka, që hollon. Lëndë holluese.