harmi

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

HARMI f. veter., mjek.

  • 1. Tuberkulozi i kockave (kryesisht për kafshët). Harmia e kuajve. Harmia e dhenve (e dhive). I rëntë (e preftë) harmia! mallk.
  • 2. Sëmundje që bren e prish dhëmbët.
  • 3. fig. Frikë e madhe; lemeri. I ka hyrë harmia. Mos u fut harminë fëmijëve!