hardall

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

HARDALL m.

  • 1. bot. Sinap. Gjethe hardalli. Farat e hardallit. Rritet si hardall.
  • 2. gjell. Mustardë.
  • 3. fig. Njeri me trup të gjatë, por i trashë nga mendja; budalla.
  • 4. përd. mb. I trashë nga mendja; budalla. Njeri hardall.
  • Farë (lëng) hardalli iron. njeri që ka lidhje farefisnie shumë të largëta me një tjetër. Doli hardall diçka shkoi kot, nuk fitoi gjë.