harc

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

HARC m.

  • Shkëmb me thepa, gur i madh me maja të mprehta; vend me shkëmbinj e me gurë të tillë. Harcat e bregut. Harcat e detit. Vend me harca. Thyej harcat. Në majë të harcit.
  • E ka kokën harc është kokëfortë, e ka kokën shkëmb.