furishëm

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

FURISHËM ndajf.

Me vrull të madh e të papërmbajtur, me tërbim, me furi. Fryn furishëm. Shpërthen furishëm. Sulmoi furishëm. Bie furishëm.


FURISHËM mb.

1. Që vepron me vrull të madh e të pandalshëm; shumë i rrëmbyeshëm; që shpërthen me furi, që bëhet me furi. Erë e furishme. Lumë i furishëm. Shi i furishëm. Sulm i furishëm. Duartrokitje të furishme. Ndjenja të furishme.

2. I papërmbajtur (për njerëzit). Trim i furishëm.