fisnor

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

FISNOR mb.

1. Që ka të bëjë me fisin (në shoqërinë primitive); që është i tipit të fisit. Rendi fisnor. Marrëdhënie fisnore. Mënyra fisnore e jetesës. Mbeturina fisnore.

2. Që lidhet me farefisin, që i përket farefisit, i farefisit; farefisnor. Lidhje fisnore.