feniks

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

FENIKS m. libr.

1. Zog përrallor, që, sipas mitologjisë së disa popujve të vjetër, kishte vetinë të digjej dhe të ringjallej përsëri nga hiri i vet. U ringjall si feniksi.

2. Simboli i ripërtëritjes së përjetshme e i ringjalljes së pandërprerë.

3. fig. Njeri me veti të jashtëzakonshme e shumë i shquar në një fushë veprimtarie. Feniks i letërsisë.

  • PALMA FENIKS bot. Lloj palme, degët e përkulura të së cilës u ngjajnë pendëve të gjata të një zogu të madh.