esencial

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ESENCIAL mb.

1. Thelbësor, i qenësishëm, qenësor; themelor. Veçori esenciale. Dallim (tipar) esencial. Çështje esenciale. Pjesa më esenciale.

2. si em. ~E, ~JA f. Ajo që është thelbësore a e qenësishme; pika thelbësore a më e rëndësishme, e qenësishmja. Dalloj esencialen.