dukë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

DUKË m. hist.

Titull i lartë aristokratësh, më i ulët se ai i princit; sundimtari i një dukate; ai që mbante këtë titull.



DUKË f.

Dukje.

  • Si e ka dukën? si duket puna, si janë shenjat, si duken shenjat? Humbi pa shenjë e pa dukë shih te SHENJ/Ë,~A.