shqip

Nga Wiktionary

Tabela e përmbajtjeve 1 Shqip 2 Etimologjia 3 Prononcimi 4 Sinonime 5 Antonime 6 Fjalë rrjedhëse 7 Në gjuhë tjera 8 Referencat

[redaktoni] Shqip

shqip

I mb. - Që është në gjuhën e shqiptarëve; që përdor gjuhën e shqiptarëve. Gjuha shqipe. Fjala shqipe. Letërsia shqipe. Shkollat shqipe.

II ndajf. -

1. Në gjuhën shqipe. Flasim (merremi vesh) shqip. Kështu i thonë shqip. Janë përkthyer shqip.
2. Qartë, kuptueshëm; copë, troç; haptas. Ia tha shqip. Shqip po të flas!

• Nuk ha shqip nuk merr vesh, nuk gjykon në mënyrë të shëndoshë e nuk bindet, s'ha kuvend.^[1]

[redaktoni] Etimologjia

[redaktoni] Prononcimi

[redaktoni] Sinonime

[redaktoni] Antonime

[redaktoni] Fjalë rrjedhëse

[redaktoni] Në gjuhë tjera

Anglisht- Albanian Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte: albania Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjesht

[redaktoni] Referencat