shqip

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

Përmbajtje

[redaktoni] Shqip

[redaktoni] Emër

shqip mb.

  1. Që është në gjuhën e shqiptarëve; që përdor gjuhën e shqiptarëve. Gjuha shqipe. Fjala shqipe. Letërsia shqipe. Shkollat shqipe.

shqip ndajf. -

  1. Në gjuhën shqipe. Flasim (merremi vesh) shqip. Kështu i thonë shqip. Janë përkthyer shqip.
  2. Qartë, kuptueshëm; copë, troç; haptas. Ia tha shqip. Shqip po të flas!
    Nuk ha shqip nuk merr vesh, nuk gjykon në mënyrë të shëndoshë e nuk bindet, s'ha kuvend.[1]

[redaktoni] Etimologjia

[redaktoni] Prononcimi

[redaktoni] Sinonime

[redaktoni] Antonime

[redaktoni] Fjalë rrjedhëse

[redaktoni] Në gjuhë tjera

Anglisht- Albanian
Gjermanisht
Frëngjisht
Polonisht
Japonisht
Hollandisht
Italisht
Suedisht
Portugalisht
Spanisht
Kroatisht
Arabisht
Greqisht
Boshnjakisht
Persisht
Rusisht
Kinezisht
Finlandishte: albania(fi)
Norvegjisht
Esperanto
Danisht
Sllovakisht
Hebraisht
Çekisht
Hungarisht
Luksemburgisht
Maqedonisht
Latinisht
Letonisht
Rumanisht
Katalanisht
Serbisht
Sllovenisht
Indonezisht
Bullgarisht
Turqisht
Ukrainisht
Lituanisht
Koreanisht
Bjellorusisht
Irlandisht
Estonisht
Venecianisht
Interlingua
Anglishte e thjeshtë

[redaktoni] Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
Mjetet e mia
Hapsirat e emrit

Variante
Veprimet
Shfletim
mjete
Në gjuhë të tjera