klarinetë

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

KLARINETË f.

  • Vegël muzikore frymore, e pajisur me një gjuhëz dhe me një fyell me tetëmbëdhjetë vrima e me disa çelësa, që mbaron në trajtën e një borie. I bie klarinetës. Shoqëroj me klarinetë. Dëgjohej klarineta.