emër

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko
Wikipedia ka një artikull për fjalën:

Shqip[redaktoni]

Emër[redaktoni]

emër m.sh. -

  1. Fjalë ose grup fjalësh, me të cilat quhet një njeri, një kafshë, një send, një dukuri, një vend etj. për ta veçuar ose për ta dalluar atë nga një tjetër a nga të tjerët.
    Emër i ri (i vjetër). Emër shqiptar (i huaj, i njohur, i panjohur). Emër i bukur (i shëmtuar). Emër i ngjitur nofkë.Emër gjeografik. Emri i babait (i nënës, i vëllait, i motrës, i burrit, i gruas). Si e ka emrin? Si ta thonë emrin?
  2. (gjuh.) Pjesë e ndryshueshme e ligjëratës, që shënon një qenie a një send dhe që ka gjini, numra e rasa.
    Emër i përgjithshëm (i përveçëm). Emër konkret (abstrakt). Emër përmbledhës. Emër mashkullor (femëror, asnjanës). Emër i shquar (i pashquar). Lakimi i emrave. Gjinia (rasa) e emrit. Numri i emrit. Formimi i emrave.
  3. (fig.) Njeri i dëgjuar. Emrat e mëdhenj të historisë.
  4. (fig.) Autor i një vepre letrare, artistike e shkencore. Është emër i ri në poezinë (në shkencën) shqiptare.
  5. (fig.) Vlerësim nga ana e shoqërisë, nam, famë. Njeri me emër të mirë (të keq). Fitoi (ka) emër. Është me emër është i njohur, i dëgjuar, i shquar.
  6. Emër për emër duke e përmendur secilin me emër, një për një. Sa për emër
a) sa për të thënë, në mënyrë formale;
b) pa rëndësi, në një shkalle të vogël.

Bëri emër shih te bëj 19. I doli emri u zu në gojë nga dikush për mirë a për keq ose për të bërë diçka. S'i kam dëgjuar as emrin dikujt a diçkaje shih te dëgjoj. Flas (veproj) në emër të dikujt flas (veproj) me porosi të dikujt, i ngarkuar nga dikush. Flas (veproj) në emër të diçkaje flas (veproj) duke u mbështetur diku (në një ligj etj.).

  1. La emër e kujtojnë për të mirë, është bërë i paharruar. Marr në emrin e dikujt
a) e marr për dikë;
b) duke e përcaktuar për dikë a diçka. E njoh me emër dikë nuk e njoh vetë, i di vetëm emrin. Nuk e njollos (nuk e përlyej) emrin shih te njollos 2. Iu shoftë (iu harroftë, i humbtë) emri! mallk. vdektë! Ia ngre lart emrin shih te ngre 17. I quaj gjërat me emrin e vet libr. e them diçka ashtu siç është në të vërtetë, flas drejt, shkurt e shkoqur, pa i zbukuruar gjërat.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Në gjuhët tjera[redaktoni]

Dominanca e gjuhëve është marr sipas numrit të postimeve në Wikipedia, pra gjuhët me më shum postime jan marrë si gjuhë më dominante.</sm<ll>




Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0