bunker

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

Përmbajtje

[redaktoni] Shqip

Bunker m.sh. -

  1. usht. Strehim i posaçëm, zakonisht i futur përgjysmë në tokë, me mure të trasha betoni e me frëngji, që shërben si pikë zjarri. Bunker i fshehtë (i maskuar). Frëngjitë e bunkerit. Qëllonte nga bunkeri.
  2. tek. Hambar i madh për minerale dhe për lëndë të tjera, i ndërtuar në një vend të ngritur dhe me një derë të vogël në fund, për të lehtësuar ngarkimin e mjeteve të mbartjes; hambar i veçantë në disa makina, ku mblidhet lënda që përpunohet. Bunker qymyri. Bunker mineralesh. Bunkeri i çimentos. Bunkeri i kombajnës. Bunker ngarkimi.[1]

[redaktoni] Etimologjia

[redaktoni] Shqiptimi

[redaktoni] Sinonime

[redaktoni] Antonime

[redaktoni] Fjalë të prejardhura

[redaktoni] Në gjuhë tjera




[redaktoni] Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
Mjetet e mia
Hapsirat e emrit

Variante
Veprimet
Shfletim
mjete
Në gjuhë të tjera