bof

Shqip

Bof onomat.bised. -

1. Përdoret kur shprehim një veprim të menjëhershëm, të shpejtë e të papritur; brof.
2. përd. kallëzues. Vij papritur, ia beh. Ai bof te dera.

• Ia bëri bof plasi nga inati, nga dëshpërimi ose nga mërzia.

Në gjuhë tjera

Anglisht Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjeshtë