birucë

Nga Wiktionary

Tabela e përmbajtjeve 1 Shqip 2 Etimologjia 3 Shqiptimi 4 Sinonime 5 Antonime 6 Fjalë të prejardhura 7 Në gjuhë tjera 8 Referencat

[redaktoni] Shqip

Birucë f.sh. -

1. Vrimë e vogël. Birucë miu.
2. Qeli shumë e vogël në burg, zakonisht për një njeri që mbahet i veçuar nga të tjerët; burg. Birucë burgu. Birucë e errët (e ftohtë). E futën në birucë.
3. fig. Dhomë e vogël, e ngushtë dhe pa dritë. Jetonte (banonte) në një birucë.^[1]

[redaktoni] Etimologjia

[redaktoni] Shqiptimi

[redaktoni] Sinonime

[redaktoni] Antonime

[redaktoni] Fjalë të prejardhura

[redaktoni] Në gjuhë tjera

Anglisht Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjesht

[redaktoni] Referencat