banal

Nga Wiktionary

Banal mb. -

1. Që ka humbur forcën shprehëse për shkak të përsëritjes së shpeshtë, që është bërë bajat e pa shije; tepër i përdorur dhe i njohur prej të gjithëve. Mendime banale. Krahasim banal. Është bërë banal.
2. keq. I pahijshëm, i ndyrë, i turpshëm (për fjalët etj.); që përdor fjalë të ndyra e sillet në mënyrë të shëmtuar; që nuk ka ideale të larta; që ka shije të ulët. Fjalë (shprehje) banale. Shaka (anekdotë) banal. Njeri banal.^[1]

Tabela e përmbajtjeve 1 Etimologjia 2 Prononcimi 3 Sinonime 4 Antonime 5 Fjalë rrjedhëse 6 Në gjuhë tjera 7 Referencat

[redaktoni] Etimologjia

[redaktoni] Prononcimi

[redaktoni] Sinonime

[redaktoni] Antonime

[redaktoni] Fjalë rrjedhëse

• banalitet
• banalizim
• banalizoj

[redaktoni] Në gjuhë tjera

Anglisht- banal Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjesht

[redaktoni] Referencat