zotërim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ZOTËRIM m.

  • 1. Veprimi dhe gjendja sipas kuptimeve të foljeve ZOTËROJ, ZOTËROHEM. Zotërimi i vetvetes.
  • 2. Pronë (tokë, pyje etj.) e dikujt; sundim. Zotërimet e Kastriotëve. E ka nën zotërim. Shtriu zotërimet e tij. Ia morën zotërimet.