zemërqen

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ZEMËRQEN mb. keq.

  • 1. Që nuk ka mëshirë, që nuk ndien asnjë dhembje për fatkeqësitë e të tjerëve; i pamëshirshëm, mizor, shpirtqen, shpirtkazmë. Beu ishte zemërqen.
  • 2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. E mbyti, zemërqeni.