zbavitës

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ZBAVITËS mb. bised.

  • 1. Që të argëton, që të bën të dëfresh e ta kalosh kohën në mënyrë të këndshme; dëfryes, argëtues. Lodër zbavitëse. Ngjarje zbavitëse. Qendër zbavitëse shesh lojërash. Probleme (ushtrime, punë) zbavitëse.
  • 2. Që të heq mërzinë, që të bën të harrosh një shqetësim, një hidhërim etj., që të sjell në qejf. Njeri zbavitës. Shaka zbavitëse.