zëshmim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ZËSHMIM m. gjuh.

  • Dukuri fonetike kur një bashkëtingëllore e shurdhët shndërrohet në bashkëtingëlloren e zëshme përgjegjëse (p.sh. p shndërrohet në b, k në g etj.). Zëshmimi i bashkëtingëlloreve.