vetvetishëm

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Mbiemër[redaktoni]

vetvetishëm mb.

  1. Që bëhet a që ndodh vetë, në mënyrë të pavarur, pa ndërhyrjen e dikujt e pa ndonjë shtysë nga jashtë, që bëhet vetiu a vetvetiu. Frymëzim i vetvetishëm. Prirje (dëshirë) e vetvetishme. Zhvillim i vetvetishëm i fëmijës. Në mënyrë të vetvetishme.
  2. Që bëhet nga natyra, që nuk bëhet nga njeriu, i natyrshëm. Zgjedhje e vetvetishme.

Në gjuhët tjera[redaktoni]