udhëdalje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

UDHËDALJE f.

  • 1. Rrugë kalimi. Hap një udhëdalje.
  • 2. fig. Mënyra ose drejtimi për të zgjidhur një çështje të ndërlikuar, rrugëdalje, rrugëzgjidhje. Kërkon udhëdaljen. E gjeti udhëdaljen. Nuk ka udhëdalje. Pa udhëdalje.