shtalbës

SHTALBËS m. bot.

• Bimë kacavarëse, me kërcell të gjatë që përdridhet nëpër drurë e gardhe, me gjethe vezake, me lule të vogla të kuqe në të murrme, që rritet zakonisht buzë ujërash dhe që e hanë bagëtia e trashë e kuajt.