shporrem

SHPORREM vetv.

• 1. Largohem, iki, zhdukem (për dikë që duam të na hiqet qafe sa më parë). Shporruni! Shporruni që këtej! M'u shporr nga sytë (sysh). U shporrën të gjithë armiqtë. Nuk i shporret qafe.
• 2. Pës. e SHPORR.