rëngë

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

RËNGË f.

  • 1. Tingëllima e ziles; krismë, buçimë. Rënga e zileve të mushkës. Rënga e pushkës (e topit). Dëgjohet rënga.
  • 2. Rënkim i thellë, ofshamë. Nxori një rëngë të madhe. Zuri rëngën e rënkon.