rëndë-rëndë

RËNDË-RËNDË ndajf.

• Duke u krekosur shumë, duke e mbajtur veten më të madh a si shumë të rëndësishëm; pa u ndrojtur fare, me besim të madh në vetveten. Ecte rëndë-rëndë. U ngrit (hyri) rëndë-rëndë. Foli (u përgjigj) rëndë-rëndë.