padjallëzuar

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

PADJALLËZUAR mb.

  • Që sillet e vepron me çiltëri, pa prapamendime e pa qëllime të këqija ndaj të tjerëve, që nuk di të gënjejë a të bëjë diçka me dinakëri. Njeri (fëmijë) i padjallëzuar. Është i padjallëzuar.