kundërgoditës

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KUNDËRGODITËS mb.

  • 1. usht. Që godit armikun, i cili ka sulmuar dhe që krijon kushte të përshtatshme për mësymje. Forca kundërgoditëse. Veprime kundërgoditëse.
  • 2. Që është si përgjigje kundër një goditjeje, që bëhet si kundërgoditje. Veprim kundërgoditës.