krusmë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KRUSMË f.

  • Mundim, sfilitje; rrënim, prishje e plotë e diçkaje. I vuri krusmën dikujt e mundoi, e sfiliti. I vuri krusmën pasurisë e prishi të gjithë, e harxhoi menjëherë, e rrënoi. I vuri krusmën shtëpisë e rrënoi, e batërdisi.