kronikë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

KRONIKË f.

  • 1. Vepër ku janë shënuar vit për vit ngjarjet historike; përmbledhje faktesh historike e ngjarjesh kryesore të jetës, të renditura njëra pas tjetrës, sipas kohës kur kanë ndodhur. Kronikat mesjetare. Kronikat osmane. Kronikë e plotë.
  • 2. let. Vepër letrare me temë historike, në të cilën autori gjatë shtjellimit të ngjarjeve ndjek me përpikëri rendin kohor.
  • 3. Rubrikë në një gazetë a në një revistë, që u kushtohet lajmeve të përditshme nga një fushë e veçantë e jetës ose e veprimtarisë së njerëzve. Kronika sportive. Kronika e ngjarjeve.
  • 4. kinem. Film dokumentar që jep ngjarje të renditura njëra pas tjetrës, sipas kohës kur kanë ndodhur; pjesë të shkëputura, të filmuara nga jeta e përditshme e vendit, që jepen gjatë lajmeve në televizion. Shoh kronikën. Po japim disa kronika.